1 Şubat 2010 Pazartesi



adım glmscs. bende sizler gibi bir dünyalıyım. benimde sevinçlerim var şen kahkalarım. hüzünlerim var sonra gözyaşlarım ama ağlamıyorum artık. savaşıyorum artık içimdeki düşmanla. Hayatta ne yaparsanız yapın içinizdeki çocuğu öldürmeyin. kıymayın ona. üzmeyin, yormayın. kaç günlük dünyada yaşıyoruz ki şunun şurasında. içimdeki çocuk küsmüştü benim şimdi onunla barışmaya çalışıyorum. en son pamuk şeker yemeyeli ne kadar olmuştur acaba 2 yıl 3 yıl belki de 5 hatırlamıyorum bile. hele elma şekerini çok özledim. bide çocukluğumuzun allı ballıları vardı. şimdi yok en son 4 sene kadar oldu istanbulda yemiştim. ahh istanbul çok özledim. sultanahmet de ramazan bir başka eminönünde balık, üsküdar da huzur...
taksimde eğlence, ortaköy de neşe, kanlıca da yoğurt bir başka. senin her köşen bambaşka.
özledim seni istanbul vapurda simit çay muhteşem ikili denizde gezinen denizanaları. yuşa tepesinden de baktım sana. sana gelişimi özledim istanbul. senden sonra ben hiç ankara dan çıkmadım. doya doya bir seni gezdim. şimdi istanbulda olanlar ne şanslı. saatlerce trafik derdi, karda yollar tamamen tıkanır :) kışın nefes alınmaz havandan, yazın nemden durulmaz. sabah ezanıyla martıların sesi. insan bunaldım mı hemen en yakın sahile atıverir kendini. eylülün bir başka güzel temmuzun bir başka. yazın başka güzel kışın başka. yaşamak gerek seni, ta ciğerlere çekmek nefesini.
ey istanbul duy sesimi. bir gün gelip söz sana gelip bir daha da gitmeyeceğim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder